دو تله‌ی بزرگ برای نابودی اعتماد به نفس نوجوان
نوجوانی که ارزشش را از «تأیید دیگران» می‌گیرد (لایک، نمره، تشویق والدین) در بزرگسالی به فردی شکننده و وابسته تبدیل می‌شود؛ چون مغزش یاد گرفته «خودِ من به تنهایی معتبر نیستم». از طرف دیگر، گفتنِ «فقط اراده کن» بدون طراحیِ محیط، چون مغز نوجوان هنوز در حالِ ساخت است، به شکستِ حتمی می‌انجامد و او را به این باور می‌رساند که «من بدذاتم». راهِ درست این است که به جای گره زدنِ ارزش او به تأیید بیرونی و توقعِ اراده‌ی خالی، «محیط» را برای موفقیتش بازطراحی کنیم و «عاملیت» را در او پرورش دهیم.